Hollanda: Deklarimet e Rreme dhe E Drejta për Dëmshpërblim

Analiza e Vendimit

Në këtë çështje, Gjykata e Lartë u bazua në jurisprudencën e Gjykatës së Drejtësisë së Bashkimit Evropian, e cila thekson rëndësinë e mbrojtjes së viktimave. Megjithëse i siguruari kishte bërë deklarata të rreme për të lidhur kontratën e sigurimit, Gjykata konstatoi se nuk kishte abuzim me ligjin e BE-së, pasi qëllimi i mashtrimit ishte lidhja e kontratës dhe jo krijimi artificial i kushteve për dëmshpërblim.

Direktiva 2009/103/KE synon mbrojtjen e të gjitha viktimave të aksidenteve, dhe kundërshtimi i dëmshpërblimit mbi baza procedurale apo deklarative do të minonte këtë objektiv social.

Konkluzionet Kyçe

• ✦
  Mbrojtja e Viktimave: Qëllimi kryesor i legjislacionit të BE-së është garantimi që viktimat e aksidenteve rrugore të dëmshpërblehen. Ky qëllim nuk mund të pengohet nga sjellja e të siguruarit ndaj kompanisë së sigurimeve.
• ✦
  Natyra e Deklarimit të Rremë: Në këtë rast, deklaratat e pasakta u bënë me synimin për të përfunduar kontratën e sigurimit (për të marrë mbulimin), dhe jo për të mashtruar mbi rrethanat e aksidentit apo për të përfituar në mënyrë të paligjshme nga vetë aksidenti.
• ✦
  Përputhshmëria me BE: Gjykata e Lartë rikonfirmoi se rregullat kombëtare që parashikojnë humbjen e të drejtës së dëmshpërblimit në rast mashtrimi janë të pazbatueshme nëse bien ndesh me frymën mbrojtëse të Direktivës.